BAYAN_KELEBEK KİMDİR?
Bayan_Kelebek benim.
Yani, Okşan Sayınsoy.
M.Ö genç ve aşık bir karı kocanın ilk bebekleri olarak doğmuşum.
Annem, bana her zaman "Aşk meyvemsin sen" derdi.
Daha doğmadan, adımı İpek koymaya karar vermişler.
Fakat, ilk "ıngggggaaa" çığlığımla birlikte, kara ve kuru bir yavrucuk olduğumu
görünce derhal fikir değiştirip OKŞAN demişler. Kader beni okşasın diye sanırım.
Bu isim zaman zaman canımı sıkmadı değil. Çoğu kişi ilk anda takma olduğunu sanıyor.
Ama, gerçek işte. Ne yapabilirim? Bana sormadılar ki o zaman.
Aslında, pek de bir şikayetim yok. Çünkü çok alıştım, özdeşleştim adımla.
Yadırgayanlara bir şey diyemem. Kendi sorunları. (:-))
Yengeç burcunun tipik bir örneğiyim. Üstelik yükselenim de yengeç.
Yani, yengeç kızı yengeç derler bana.
Sezen Aksu, Türkan Şoray veeee...Reha Muhtar! İşte benim burçtaşlarım.
Artık siz karar verin, nasıl bir insanım.
Kendimi bildim bileli, yazmaya ve okumaya müthiş bir tutkum var.
Yazarak , kendimi daha iyi ifade edebildiğimi biliyorum.
Bu güne kadar çeşitli dergi ve gazetelerde yazılarım, söyleşilerim yayımlandı. Hala da devam edenleri var.
Şimdi, bir kitap oluşturmaya çalışıyorum. Ah! Keşke bir tamamlayabilsem.!
Hayatımdaki en büyük idealim ne para, ne pul. Şu kitabım bir yayımlansa!
Kendimi ilk tebrik eden, ve imza isteyen yine kendim olacağım.
Yağlı boya resim çalışıyorum. İki yıl eğitimini aldım. Ama, bu da her sanatta olduğu gibi, ilhamın geleceği anı bekliyor. "Haydi oturup da bir şeyler üreteyim" demekle olmıyor. Hissedeceksin ki, iç alemini tuvale akıtabilesin. Bu nedenle, bazan üst üste, bazan da aylarca sonra alabiliyorum elime fırça ve boyaları.
2005 yılında, Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde, yetişkinler için verilen Tiyatro Eğitimi aldım. Öğrenmenin yaşı ve sonu olmadığına inanıyorum. Kendimi yenilemeye, ufkumu açmaya, olgunluk adına yılları koşturmaya, ama ruh geçliği için de, geriye çekmeye çalışıyorum. Okuldaki hocamız Çiçek Dilligil'i sahnelerden tanırdım elbette. Ama, kanlı, canlı ve yanyana olunca, ne kadar pozitif, sempatik, tatlı, güler yüzlü, güzel enerji veren bir kişiliğe sahip olduğunu daha iyi gördüm.
Gitar dersi de almaktayım dersem, "Bir koltukta kaç karpuz sığdıracaksın? Düşürüp kıracaksın?" diyeceksiniz. Ama, dikkatli olunca, düşmüyor inanın. Zaten onlar, zamanı hoş yaşamak adına yapılan şeyler. Asıl aşkım yazmak tabii.
21. Ekim 2007 tarihinde "SAKM" Sadri Alışık Kültür Merkezinde, yazarlık eğitimi almaya başladım. Amacım, teknik öğrenerek, kitabımı bitirip, yayımlayabilmek.
Bu arada satranç dersi de alıyorum. Bunun tüm hayatıma, hatta yazarlığıma bile, çok olumlu etkileri olcağını biliyorum.
Uzun yıllar Ankara'da yaşadım.
İlk oğlum doğduğunda, hatta büyümeye başladığında, hala çok genç bir kadın olduğum için, mankenlik yapmaya uygundu fiziğim. Çok da hoşuma gidiyordu. Eğitimini aldım. Podyumlara çıktım.
Ama, kıskanç eş durumlarından, kısa sürdü bu işim.
1992'den bu yana İstanbul'dayım.
Hayat, bana hep zor yanlarını gösterdi.
İşte belki de bu yüzden güçlü bir kadın oldum!
Ya da, güçlü olduğum için, yaşam elinde kırbacıyla çıktı karşıma.
Bunu hiç bilemedim.
Daha genç kızlığa başlarken, sevgili annemi yitirdim.
İki tane yakışıklı oğlum var.
İsimleri Hakan ve Kaan Volkan.
Hakan, esmer bir yakışıklı. Amerika'da yaşıyor.
Tatlılar tatlısı, akıllı iki oğlu var.,,
Efe ve Ege. Efe 12 Ege 9 yaşında.
Yani, ben bir babaanneyim.
İkinci oğlum, Kaan Volkan sarışın, 186 boyunda, 31 yaşında bir yakışıklı.
Kanada'da hem okuyor, hem çalışıyor.
Yoklarken, onları çok özlüyorum. Ama, nerede mutlularsa, orada olsunlar diyorum.
İki sevgili kız kardeşim (Figen-Gezin), esleri sevgili enistelerim (Ahmet Durukan-Omer Urundul) , 4 cici yeğenim (Firat-Meric-Kerem-Ceylan) , 2 de de kardeş torunum var. (Misa ve Duru.)
Angel isimli, somon renkli, ipek tüylü, cana yakın harika bir kedim de var tabii..
M.Ö doğdum ama, bazen 18 lik, bazen 81 lik gibi hissediyorum kendimi.
Zamana ve zemine bağlı bu duygular tabi.
Herkeste olduğu gibi.
Oğullarımın babasını o melun hastalık nedeniyle yitirdik.
Başbakan sekreterliğinden emekliyim.
Aldığım emekli maaşımla gül gibi geçinip gidiyorum.!!! (:-))
Bu web tasarımı hazırlarken, fazla fotoğraf yerleştiremedim. İlgilenenler, "SÖYLEŞİLER" ve "GALERİM" bölümüne bakabilirler.
Sayfalarımda dolaşırken, OKŞAN'IN DÜNYA'sını ve MEKTUPLAR'ı atlayıp geçmeyin lütfen. En çok o bölümde varım ben. Ve sizleri de bekliyorum.
Gelelim, niye Bayan_Kelebek olduğuma.
Bunun için, "OKŞAN'IN DÜNYASI" sayfamdaki, "TEK KANATLI KELEBEK"
öykümü de okuyabilirsiniz.
Ama, yine de kısaca anlatmaya çalışayım.
Doğduğum o küçük kasabada, dut ağaçları yetişirmiş. Ve kelebekler kozalarını
örerlermiş orada. Zaten annem ve babam, ismimi bu nedenle İpek koymak
istemişler.
Belki de bu yüzden, kanımda Kelebek genleri dolaştığını hissediyorum.
Ayrıca, Kelebeklerin narin görüntülerinin altında, çok güçlü iradeleri olduğunu
seziyorum. Rengarenk, uçarı, özgür, daldan dala uçan, ipek kanatları da olsa, çelik
gibi kişilikleri, kırılgan yürekleri, kısacık ömürleri olduğunu biliyorum.
Çünkü, ben de onlardan biriyim.
Bazen, kadın görüntüsünde bir Kelebek, bazen de, Kelebek görüntüsünde bir kadınım.
Nerede bir KELEBEK görürseniz, bilin ki içinde OKŞAN'dan bir parça taşıyor.
Ne zaman beni görürseniz de, yine bilin ki, aslında bir Kelebekle karşı karşıyasınız.
Bilmem ki başka ne diyeyim.?
Ben, bir Bayan_Kelebek'im.
Kelebegin özelliği, sabırla kozasını yırtarak, tırtıllığı arkasında bırakıp, muhteşem bir çift kanada sahip olarak, sürünmekden, uçmaya proglamasıdır kendini.
Bu gücü olmasaydı sürünmeye ve ölmeye mahkumdu. Ama o rengarenk kanatlarını açarak, özgürce uçmayı yeğledi.
Demek ki neymiş?
Hayat seçimlerimizin sonucuymuş.
Hoş Geldiniz Dünyama Sevgili Okurlarım.
Okşan Sayınsoy
2007 |
